ทำไมพอเริ่มเขียน Journal อะไร ก็ขึ้นต้นด้วยคำว่าเบื่อทุกทีเรยวะ ฮ่าๆๆๆ ดูเหมือนเป็นคนที่หมดอาลัยตายอยากยังไงงั้นแหละ

ไม่ค่อยมีอารมณ์จะทำอะไรเลย เมื่อวานที่บ้านมา ก็รู้สึกดีขึ้นมาหน่อยนึง ได้คุยได้อะไรอะไร แอบวางยาพ่อด้วย หยิบปากกาที่ซื้อมาผิด เหอะๆ แม่เลยนึกว่าพ่อซื้อปากกามาผิดสี -"- แต่พ่อก็ไม่รู้ (ก็มันไม่รู้จะอัพเรื่องอะไรอ่ะนะ อ่านตามๆไปเหอะ ^^)

ช่วง นี้ก็มีเรื่องมากมายเกิดขึ้น วันๆนึงก็ผ่านไปแบบหมดแรง มีเวลาปุ๊บ สิ่งแรกที่อยากจะทำมากที่สุด ทุกคนก็คงรู้อยู่แล้ว ฮ่าๆๆๆ นอน นั่นเอง พูดถึงเรื่องนอน ทำไมชอบสงสัยกันจัง แต่เราก็สงสัยเหมือนกันนั่นแหละ ว่าทำไมถึงง่วงบ่อยมาก โดยเฉพาะเวลาฟัง lecture เหอะๆ

เรื่อง พี่ไผ่ รู้สึกตกใจมากๆเลย ตอนที่รู้ข่าวก็คิดว่าไม่จริงม้างง ก็ยังเห็นอยู่เลยอ่า -"- สงสารอ่ะ พี่เค้าจะจบอยู่แล้ว สงสารครอบครัวเค้าด้วย เฮ้อ~ คิดแล้วก็เศร้า แต่มันก็ทำให้รู้ว่าชีวิตคนเรานี่มันไม่แน่นอนจริงๆน๊า

อ๊ะ~* มีเรื่องนึงที่ดีใจมากๆ (เดี๋ยวจะหาว่าใจชีวิตตรูมันไม่มีเรื่องดีๆเกิดขึ้นมั่งเลย) กับผลงานซับนรกอันแรกของเรา เพลง AMIGO ของ SHINee ที่มีคนเม้นท์ให้ และ rate กันมากกว่าที่คิดไว้ ใครอยากรู้ว่ามันเป็นยังไงก็ดูได้ที่นี่เลยค่ะ  http://www.youtube.com/watch?v=wgN8LWwV3LQ

ดีใจมากๆเลยที่มีคนชอบ เยอะแยะมากมาย อิอิ ก็กว่าจะทำออกมาได้ คุณภาพคอมประมาณนี้นี่นะ มันเหนื่อยมากๆ เหนื่อยใจงิ คิดๆแล้วก็อยากได้คอมใหม่อ่ะ อยากซื้อแต่ก็ยังรู้สึกเสียดายตังอยู่ อุตส่าห์เก็บมาตั้งนาน แต่อันนี้นี่ใช้ทีไรก็ขัดใจอ๊ะ ค้างเรื่อยเลย ก็ยังคิดๆอยู่อ่ะนะ อยากได้ๆ >,<~*

ส่วนตอนนี้ก็ต้อง "พยายาม" ต่อไปนะคะ >,~" เหมือนเราจะชิลล์ๆ แต่จริงๆคือตรูเครียดและเบื่อจนไม่อยากทำอะไรมากกว่านะ ถึงยังไงไปราวด์ก็มีหลายเรื่องที่สนุกดี ได้ราวด์อินเตอร์ (อันนี้มึนส์มากกว่า ไม่หนุกหรอก ฮ่าๆๆ) ได้นินทาเพื่อนใหม่ (ที่ทำให้ตูต้องพูดอังกฤษโง่ๆออกไป) ได้ดู "ดิงดองแดง" ได้เห็นพัฒนาการสื่อสารของเด็ก (ออกไป ไม่เอา ไม่ให้จับ และไม่เอาเหล็ก) เด็ดที่สุดคือ ได้รู้จักคำว่า "flow ดี" เหอะๆๆ

อีกอย่างที่อยากเปลี่ยนแต่ทำไม่ได้ เรื่องขาดความมั่นใจในตัวเองนี่ เฮ้อ~ ไม่รู้จะทำไงแล้ว -"-

อ๊ะ~ เมื่อวันก่อนสอบ long case กับอาจารย์สุภาภรณ์ จารย์น่ารักมากๆเลย ชอบอ่ะ ใจดี สวยด้วย คนอะไรเนี่ย น่าร๊ากเว่อร์ ^o^ 

มี นิทานจะเล่าให้ฟัง.. มีแมวน้อยอยู่ตัวหนึ่ง มันอาศัยอยู่ในป่า มีสัตว์น้อยใหญ่มากมายอยู่ในที่แห่งนั้น ป่าเขียวขจี มีสวยดอกไม้หลากสีสันดูสวยงามสดใส แมวน้อยเล่นจับผีเสื้ออยู่กลางทุ่งหญ้า แต่พยายามเท่าไหร่มันก็ไม่สามารถจะเอื้อมมือไปถึง ทุกครั้งที่แมวน้อยก้าวไปหนุ่งก้าว ปีเสื้อก็จะอยู่ห่างออกไปอีก 2 ก้าว แมวน้อยเริ่มรู้สึกอ่อนล้า แต่มันก็พยายามจะจับผีเสื้อให้ได้ ทุกวันทุกวัน เมื่อใดที่เจ้าแมวน้อยล้มลง มันก็จะหยุดพัก นานเท่าที่มันจะพร้อม และสู้ใหม่อีกครั้ง

วันหนึ่งขณะที่แมวน้อยนอนพัก จากการจับผีเสื้อ บนทุ่งหญ้ากว้าง แมวน้อยก็ได้พบกับเพื่อนร่วมทางที่มาจับผีเสื้อเหมือนกันทั้งเต่า กระต่าย และหมีน้อย แมวน้อยรู้สึกดีใจมาก แมวน้อยรู้สึกมีกำลังใจที่จะัจับผีเสื้อต่อไป อย่างน้อยมันก็มีเพื่อนที่เดินในเส้นทางเดียวกับมัน ^o^